Ideemachine.nl
                                                                                                 

3 X onrust.

Ik zal hier drie fragmenten plaatsen, met als item; verbazing, ontzetting ofwel....WTF.


De korte fragmenten spelen zich af in de nabije toekomst en kunnen wellicht als een keerpunt in de geschiedenis worden bestempeld. Hoofdpersonen;

1. Professor Li Chieng

2. Assistent Dimitri Kovacs.


1e verhaal - Over de grens.


Een rode flikkering in zijn ooghoek gaf aan dat het tijd was. De pols-sinc bevestigde zijn vermoeden. "Urgent; 1230, location Z-1", in rode letters. Dr. prof, Li Chieng wenkte kort naar zijn assistent. Deze reageerde onmiddellijk en kwam - zoals altijd - in haastige toestand naar hem toe gelopen. "U wilt nogmaals uitleg, neem ik aan Dr. Chieng". "Ja, ja.....Dimitri....nog één keer graag en samenvatting".

Dimitri begon weer aan zijn uitleg. Het was al de derde keer deze dag. Dr. prof Li Chieng luisterde aandachtig.

"Professor....Zoals u weet is ons Bose-Einsteincondensaat, extreem laag-energetisch en zodoende een  niet-klassieke aggregatietoestand, die slechts voorkomt bij een temperatuur zeer nabij het absolute nulpunt. Zoals voorspeld overlapten de De Broglie-golven van de deeltjes elkaar zodanig dat ze niet meer van elkaar onderscheiden konden worden. Er werd zeer kort één grote materiegolf gemeten, de vijfde aggregatietoestand". Dimitri stopte even en ging door toen de professor knikte.

"Tot zover....niets aan de hand. Maar....." - Dimitri klonk net zoals de vorige keren - ernstig en zijn stem verlaagde een beetje. "Maar nadien gebeurde er iets vreemds. De metingen gaven aan dat de ultra-vloeibare stof zich verkleefde aan ons metingssysteem. Iets wat feitelijk onmogelijk is, omdat de apparatuur, een condensaat van Nitraat en het Amalgaan-zuur hoogenergetisch is. De professor knikte wederom. Dimitri ging verder en naderde het kernpunt. Hij zuchtte.

"De meter gaf - 274 graden Celsius aan en even later - 275.....". Dimitri stopte. "Wat heb je toen gedaan, Dimitri?". "Nou, allereerst maakte ik een opname van de wijzers om te bewijzen dat ik niet droomde. Ik heb u de opname laten zien". "Dat weet ik, Dimitri...maar wat heb je met de apparatuur gedaan?".

Dimitri stotterde even. "gew...gewoon uitgezet. Alle energie eraf en de condenssluis geopend, omdat ik bang was dat de cilinder mogelijk zou scheuren". "Welke energie eerst?" "De matrix-stroom", antwoordde Dimitri voorzichtig. "Hm,....dat was prima". "En daarna?" "De flux-eenheid en daarna pas de messiere-tube!". "Prima...., ga door".

"Nou (Dimitri klonk opgelucht)....daarna ging het toch mis. Er gebeurde niets, de eenheid vloeide verder en de temperatuur daalde naar - 271 graden Celsius. De laatste stand is nu - 277".

Dr. Prof. Li Chieng wist voldoende en keek naar het apparaat. Een witte gloed straalde af en kleine wolkjes stoom knetterden uit de messiere-tube. "Daar begint de ellende", dacht hij somber en draaide zich om zonder Dimitri nog aan te kijken.

Even later stond Dr Prof. Li Chieng zelf voor zijn opdrachtgevers. Het machtige instituut CERN3.0 had slechts drie commissieleden die het beleid uitvoerden. Hoewel Dr. Prof Li Chieng beter op de hoogte was van de materie, waren zij het die de koers geheel bepaalden. Hij ging van start zonder aan de voorgeschiedenis aandacht te schenken.

"We gaan beneden in het lab over de grens."

"welke grens, Li'?"

"het ultieme nulpunt, minus 273 graden Celsius".

"Maar dat is onmogelijk Li, verklaar je nader".

"Inderdaad....onmogelijk en toch gebeurt het nu hier beneden in CERN3.0, lab 7. De temperatuur daalt verder en dat is het grootste probleem. Zoals ik er nu naar kijk - voorbij minus 273 - zitten we daarmee in een andere dimensie. Een dimensie die we niet kennen en waarop we geen invloed hebben". Hij stopte om dit laatste te laten bezinken.

"Wat bedoel je...Li ?"

"We kunnen het niet stoppen".

Geen reactie....iedereen was stil en overdacht de consequentie van dit gegeven.

"Bedoel je........bedoel je echt, niet te stoppen?", vroeg lid 1 nogmaals in de wetenschap dat hij het antwoord al wist.

"Niet te stoppen en dus........."

Stilte.......

Li haalde diep adem en bracht de consequentie naar voren.

"We hebben de oer-krimp veroorzaakt. Alles, inclusief het heelal zal koud worden en dus krimpen tot niets.

"Hoelang hebben we nog, Li?"

"Ik vermoed enkele uren voor CERN3.0 en enkele dagen voor de de Aarde......".

"Godverdomme Li....wat hebben we gedaan......

"Li draaide zich om en keerde terug naar het lab. Hij zou het lab niet meer verlaten.


(het absolute nulpunt qua temperatuur = -273 graden Celsius. Alle beweging van moleculen, atomen etc stopt op dat punt. Hoe warmer, des te meer trilling/beweging. Als je dus voorbij het nulpunt gaat, ontstaat er in mijn verhaal een negatieve trilling, een krimp dus. Alles wat beweegt en uitdijdt (bv het heelal) trekt weer naar binnen, de oerkrimp)


2e verhaal - De grens. (enkele jaren voor verhaal 1)



Dimitri Kovacs had een eenvoudige taak. Niet dat hij meer geschikt was voor dergelijke zaken, maar het moest nu eenmaal gebeuren. Langzaam liep hij naar de centrale computer in CERN3.0, zoals elke dag...zoals al enkele jaren....Gisteren noteerde hij de uitslag; voortgang stabiel, zoals elke dag, zoals al enkele jaren. Aangekomen bij de display, dronk hij een slok mierzoete thee uit zijn beker en zette deze weg om de notitie te maken. Hij morste.....de adem stokte en begon onmiddellijk als een bezetene op het toetsenbord te tikken. Even later was zijn hoofd vol met gedachtes, 'het kan niet...o, jee, wat doe ik fout enzovoorts'. Het zweet druppelde van zijn voorhoofd. Hij controleerde nogmaals de display, vloekte binnensmonds en draaide zich om. "Wat moest hij in hemelsnaam tegen Dr. Prof Li Chieng zeggen", dreunde als zware trommels door zijn warrige gedachten. "Het is gestopt?...., nee, onmogelijk... Houston, we have al problem?....nee, onzin....Eh, de centrale computer STEPHEN.H-7 is defect.....nee, kan niet...."

Hij wist het niet. Keek nog eenmaal om en stapte toen met grote stappen richting het kantoor van Li Chieng.

"Ah, Dimitri, kom binnen. Ik heb goed nieuws jongen". Dimitri stapte voorzichtig naar voren en keek beteuterd. "Man, kijk niet zo benauwd, het is echt goed nieuws. Wij...., ja wij samen....mogen het absolute nulpunt benaderen en wel zodanig dat we een opname maken ofwel een meting doen van de afname trilling. Li Lachte....."het is alsof wij een foto gaan produceren van de absolute stilte...prachtig! Wat vind jij ervan Dimitri?".

Dimitri reageerde niet en opende zijn mond een beetje, maar zei niets. Dr. Prof Li Chieng had meteen door dat er iets gaande was. Zijn trouwe assistent zou anders wel een grote glimlach op zijn gezicht toveren.

"Zeg het maar, Dimitri...wat heb je op je hart?"

Dimitri stamelde....."Het is gestopt..."

"Wat is gestopt, Dimitri. Dr Li richtte zich een beetje op, omdat hij bijzonder nieuws verwachtte. En toen begon Dimitri te ratelen. Hij vertelde zijn ontdekking tegen Dr. Prof Li en deze luisterde aandachtig.

Een tijdje was het stil.....

"Dimitri...heb je een controle gedaan?"

"Ja, natuurlijk...wel vier keer".

"Heb je extra cijfers en extra opdrachten toegevoegd?"

"ja, ook....ik ben zelfs teruggegaan naar een eerder punt, deze veranderd, maar het helpt niet. Er komt geen cijfer meer bij".

"Dus, als ik het goed begrijp, eindigt de reeks op 58842....".

Dr.Prof Li Chieng dacht even na over een oud boek uit de periode vlak voor de 2e Middeleeuwen. "The hitchhikers Guide of te Galaxy. Daarin werd het onderzoek beschreven van een supercomputer op zoek naar de ultieme vraag van het leven....het antwoord verbijsterde iedereen in dat verhaal....42. Fourty-two. 

"Het lijkt erop Dimitri, dat de STEPHEN.H-7 het antwoord heeft gevonden.....".

Een lange stilte.

"Maar dat betekent....dat er een einde is.....".

"Dat klopt, Dimitri....een einde!"

"O, my God......wat betekent dat dan professor?"

Het antwoord verbijsterde Dimitri.....

"Ik zou het niet weten...we hebben de grens bereikt".


(volgens de huidige wiskundige stand van zaken, ligt elk cijfer dichter bij nul, dan bij de oneindigheid. Of dat klopte, werd uitgezocht door Li en Dimitri. De supercomputer vind echter een eind-getal, wellicht ongelofelijk groot, maar toch....het eindigt. Welke impact dat zou hebben....ook ik als denker zou het niet weten. Alles heeft een einde wellicht. )


3e verhaal - Onder de grens. (enkele jaren voor verhaal 2)


De zaal was verbijsterd. Een aantal Oh en Ah's klonken vanaf de stoelen en sommigen renden zelfs al weg om de ongelooflijke ontdekking te melden. "Razende reporters en vliegende vloggers, altijd haast", dacht Dr. prof. Li Chieng en wachtte onverstoorbaar de chaos af. De meeste verslaggevers bleven echter enigszins onrustig zitten in afwachting van de verdere toelichting. "Zou het misschien toch iets anders zijn?...een fout.... of misschien een grap"? 

Alle nog aanwezigen keken nogmaals naar het beeld op de muur. Zaal 6 van CERN3.0 was de grootste zaal van het complex en had dus ook het grootste scherm, dus iedereen kon zien wat er werd geprojecteerd. Eerst was er de globale moeilijke uitleg van de gevolgde procedure, daarna de onzuivere zwart-wit afbeelding, die niet direct als belangrijk werd ervaren. Maar toen uiteindelijk de bijgestelde kleur-afbeelding werd geprojecteerd werd het eerste spervuur aan vragen uit de zaal ongeleid  richting de professor en diens assistent Dimitri Kovacs afgevuurd. De laatste maande alle reporters tot kalmte en pas toen het rustig werd, liet Li Chieng toe dat de eerste vraag mocht worden gesteld. Het gastland Finland en wel de Helsinki-times kreeg als eerste het woord. 


"Dr. Prof Li Chieng....Zien wij ook wat u ziet? Allen keken naar de afbeelding.





"U heeft gelijk....De Adelaarsnevel in het sterrenbeeld Slang. Deze omgeeft de jonge sterrenhoop NGC 6611.....ongeveer 5,5 miljoen jaar oud en met een afmeting van circa 60 lichtjaar op een afstand van ons van laten we zeggen 7000 lichtjaren. De karakteristieke vingers, die we nu op het scherm zien, ook wel de Pillars of Creation genoemd, betreffen waterstofwolken met kosmisch stof en is een broeiplaats van nieuwe sterren".

De zaal bleef even stil. Dit was wel Dr. prof. Li Chieng...Hij zou nimmer zijn reputatie met een grap op het spel zetten, noch met een fout. Een fout was hem nimmer overkomen.

"Dr. Prof Li Chieng.....kunt u nogmaals uitleggen waar u naar op zoek was? De vraag kwam van Eric Steinbeier van de Berlin-post. De professor liet de vraag open voor zijn assistent. Hij kuchte een keer en begon langzaam maar zeker met zijn eenvoudige uitleg.

"Zoals u weet heren en dames....is CERN3.0 het globale onderzoeksbureau naar de oorsprong van het leven. Allereerst is daarvoor nodig, de wetenschap hoe de oerknal, maar nog belangrijker hoe de hoofd-snaren zich in het heelal hebben ontwikkeld. Voor de oerknal kijken we in de ruimte. Voor de hoofd-snaren kijken we naar het kleine. CERN3.0 is met name voor dat laatste bedoeld.

Hij ging verder. Op 3 februari troffen we een negatief Quantum-deeltje aan wat tot onze verbazing leek te zijn gekoppeld aan een positieve proton. Iets was feitelijk onmogelijk was, omdat alleen elektronen zich aan protonen koppelen. We noemden het deeltje Higgs2, omdat ook het eerste Higgsdeeltje lang op zich liet wachten totdat het uiteindelijk werd ontdekt.

De tweede verbazing trof ons, toen we opmerken dat het deeltje niet verdween! De meeste kleine deeltjes op dat niveau zijn er slechts een fractie van een nanoseconde. Deze niet....het was stabiel. Om zeker te zijn dat we geen fout hadden gemaakt troffen we bij een soortgelijke procedure (het is te lastig om de procedure uit te leggen) meerdere Higgs2-deeltjes aan. En wat bleek uiteindelijk....alle protonen hadden een Higgs2 deeltje als bagage. Iets was nog nooit eerder was ontdekt."

"Beste heren en dames.......we hebben dus een goede kandidaat voor zwarte materie gevonden. Maar dat is nog niet alles."

"Inderdaad.....(vanuit achterin de zaal). Wat heeft de Adelaarsnevel nou hier mee te maken?"

Dimitri lachte. "Ik zal het uitleggen".

"Uiteraard wilden we meer over dit deeltje weten en nu we het eenmaal gevonden hebben, weten we hoe we het zodanig kunnen stabiliseren dat nader onderzoek ook mogelijk is. We hebben zelfs het deeltje kunnen bekijken met een Nano-telescoop."

De zaal hield de adem in.....

"Op 7 februari zagen we tot onze verbijstering een gat in het deeltje." Er was "iets" onder de grens van het mogelijke. Vlak daarna zoomden we in en troffen een wazig zwart-wit beeld aan. Op 8 februari was de centrale computer in staat om het beeld helder te krijgen". 

Dimitri wachtte even......

"Het resultaat ziet u hier op het scherm......"

Hierna ontploften de verslaggevers letterlijk en al snel braken enkele gevechten tussen hen uit. Dr. Prof. Li Chieng en zijn assistent zagen kans om snel en verdekt weg te vluchten. De wereld zou nooit meer hetzelfde zijn.


E-mailen
Map
Info