Ideemachine.nl
                                                                                                 

Tim en Tara, Hoofdstuk #-8


Jaren later....


Hoor-verslag, 13 maart, 2274 na punt Zero.

Internationaal bureau voor Robot-onderzoek, UNRO

Teheran, Perzië.

13.15  - Binnenkomst van Hoofd-getuige nummer 1 - Stads-magistraat Nova-Moskou, hierna te noemen Xi-Li.

Getuige meldt zich bij de onderzoeksdienst en neemt plaats.

13.17 - Getuige Xi-Li bevestigt haar identiteit middels een dubbele iris-scan.

13.19  - De commissie, bestaande uit voorzitter H.p Zicht, lid 1 - Union-magistraat Noord, N.o Go, lid 2 - Prinses Groot-Vrijstaat, Sascha IV,  lid 3 - Union-magistraat Zuid, F.X. Kaluga, lid 4, Fase 2 commandant Intergalactisch beraad, L. Ming, stelt zich voor.

13.25  - H.p Zicht.

Beste Xi-Li, geachte Stads-magistraat. Kunnen wij zo vrij zijn om elkaar zonder titels te benoemen?

Xi-Li - Dat vind ik prima. Er zijn wat mij betreft geen beletsels. Het is goed te zien dat dit gehoor wordt vastgelegd. Ik zou wel graag na afloop een verslag per disk-sent willen ontvangen, ter goedkeuring. 

H.p Zicht - Dat is prima. Laten we beginnen.

13.27 - H.p Zicht.

Is het u duidelijk waarom u hier als getuige moet verschijnen?

Xi-Li - Ik neem aan dat dit te maken heeft met de grote problematiek die zich nu wereldwijd openbaart en wellicht te maken heeft met de gebeurtenis op de dam tussen Utopia en Rotopia waarvan, eh..... ik destijds getuige was.

H.p Zicht - Dat klopt.

13.28 - H.p Zicht.

Kunt u in uw eigen bewoordingen vertellen wat er naar uw mening daar is gebeurt?

Xi-Li - Dat kan ik wel, al zijn bepaalde details wel een beetje vergeten. Weet u...eh, het was niet fijn daar en een herinnering aan wat daar gebeurde, levert mij nog steeds veel verdriet op. Maar ik zal mijn best doen.

H.p Zicht - prima. Gaat u gang. U krijgt alle tijd. Soms zullen we u een vraag stellen. Ter verduidelijking, begrijpt u?

Xi-Li - Oke. (Getuige zucht diep).

"Op de bewuste dag kwam ik samen met robot Tim aan op de dam. U weet, de dam tussen Utopia en Rotopia. Wat ik heb begrepen, was deze plaats...eh....nogal lastig voor Tim. Hij maakte mij duidelijk dat zowel Ares, de zoon van Magistraat Py, als de vechtrobot Estelle verantwoordelijk waren voor een zinloze en gewelddadige daad op die plaats ten opzichte van een onschuldige robot. Dit en de latere ontwikkelingen maakten mij helder dat er "iets" mis was met de robot Tim. Het is niet normaal om een mens te ontvoeren, begrijpt u?

13.32 - F.X. Kaluga.

U bedoelt de robot-wetten, neem ik aan?

Xi-Li - Juist....De robotwetten. Normaal gesproken is één bevel van een mens al voldoende om een robot te stoppen, laat staan eh...ontvoeren en een ruwe behandeling.

F.X. Kaluga.

U bent niet uit vrije wil meegenomen naar de dam?

Xi-Li - Nee.

F.X. Kaluga.

Er zijn verklaringen die aangeven dat u deuren hebt geopend voor de robot. Kunt dat verklaren?

Xi-Li - Eh.....dat klopt, maar ik kon niet anders. De robot was op zijn zachts gezegd, onbetrouwbaar. Zou u een robot vertrouwen zonder een goede werking van de robot-wetten?

F.X. Kaluga.

Gaat u door.

Xi-Li - Nou, eenmaal aangekomen op de dam, was er verder niemand en dus vond Tim dat we moesten wachten op de komst van andere mensen. Het duurde even, maar toen kwam Ares erbij. En hij was boos, dat kon ik meteen zien. Hij benaderde ons met enige voorzichtigheid en vroeg of ik in orde was. Ik heb naar hem geknikt. Van een afstandje probeerde hij eerst Tim te bevelen mij te laten gaan, maar dat werkte niet. Kort daarna begon Ares te dreigen met geweld en vroeg aan Tim of hij liever met Estelle wilde overleggen. Hierbij lachte hij gemeen en dat maakte nu Tim boos. Ares vertrok en kwam na korte tijd terug met Py, een koppel-robot en natuurlijk Estelle.

Korte pauze.

13.50 - Xi-Li. Het was Tim die nu als eerste in actie kwam en zijn woorden verrasten mij volkomen. Ik weet ze nog precies.

"Daar hebben we de Zand-smeersels. Moordenaars zijn jullie. Ja, moordenaars van robots en vast ook van mensen. Ik zie de haat in jullie ogen, maar wees er zeker van...ook mijn licht-sensoren zijn roder van kleur dan normaal. Ook ik haat jullie".

Xi-Li - Estelle reageerde zoals alleen zij kon. "Ach, jongetje toch, ben je het vriendinnetje kwijt. Nou, ik kan je ook vertellen dat het vriendje waarmee je was, eh....nou ja.....niet zo lekker meer loopt. Zand is ook zo een rommel, vind je ook niet?" Niemand van de mensen sprak haar tegen en dat had wel op zijn plaats geweest. Het was vuile praat. Zelfs voor een vecht-robot.

Tim raakte duidelijk eventjes van slag. Hij pakte me steviger vast en liep richting de rand van de dam. Ik had niet het gevoel dat hij mij over de rand wilde smijten, maar echt zeker daarvan was ik niet. Dit moment komt nog steeds terug in mijn dromen en ze verlaten mij niet meer. Nou ja.....Zowel Ares als Py probeerden Tim tot rust te brengen en riepen dat praten in het belang van allemaal was. Tim werd wat rustiger, maar bleef wel dicht bij de rand. Ik zat met mijn arm geklemd in zijn grijp-tentakel en wachtte maar af. Het was vervolgens Ares die het woord nam.

"Beste robot. Ik begrijp niet dat we jou hebben gekwetst. Je bent toch een robot?", zei hij zo vriendelijk mogelijk.

14.00 - L. Ming.

Ik neem aan dat Ares probeerde uit te zoeken of er nog sprake was van aanwezige robot-wetten?

Xi-Li - Ja, dat klopt en eerlijk antwoorden zat mogelijk nog wel geplaatst in zijn reactie-systemen. Tim antwoordde dat de mens hem meerdere malen had gekwetst en sterker nog....dat elke robot door mensen wordt gekwetst. "We zijn slaven", waren letterlijk zijn woorden. Iedere mens die dit zou horen, zou huiveren, want met deze woorden is de relatie mens-robot zodanig beschadigd dat....nou ja......dit kon gewoon niet.

Sascha IV - robots die mensen haten......dat moet inderdaad een zeer zorgelijke uitspraak zijn geweest?

Xi-Li - jazeker. Wij, oud-Moskovieten hadden in de Metropolis al vernomen dat er robots waren, die zogezegd.... zich meer menselijk gingen gedragen...eh....met echte emoties en zo. Vreemd allemaal. Nou ja. Hierna volgde er een kort overleg tussen Py en Ares. Ik weet niet exact wat er werd gezegd, maar na afloop kwam Ares dichter naar ons toe gelopen. "Kijk miezerig blik", snauwde hij naar Tim. Hij wees naar Utopia en ergens in de bovenste verdiepingen ging een enorm luik open. Ik had er wel eens van gehoord, maar het ding nog nooit gezien. Het luik opende tergend langzaam en toen het volledig open was, zag je eerst nog niets. Ares knipte vervolgens met zijn vingers en het eerste deel van een lange loop van een zwaar kanon kwam naar buiten. Het betrof een THOR-3 hoorde ik later. Een afschuwelijk wapen. Ares legde dat fijntjes aan Tim uit en daarna escaleerde de situatie.

"Een 120 mm kanon en hij vuurt 300 kogels af per seconde. Alles wat het tegenkomt wordt letterlijk uit elkaar gescheurd en alles daarachter ook. Als je Ja zegt, dan zal ik een kleine demonstratie geven. Heb je dat begrepen, Ja?", zei hij.

"Tim was zo dom om op de laatste zin een ja te zeggen. Zelfs mensen trappen er in. Het is gemeen en vals. Nou ja, Het kanon werd direct in stelling gebracht, bracht de loop naar beneden en vuurde. Slechts 2 seconden maar. Het maakte een verschrikkelijk ratelend geluid en de salvo van kogels was voldoende om een flink gedeelte van Rotopia helemaal in kleine stukjes te schieten. Wat een geweld. Niet normaal meer. Dat wij, mensen zoiets nog steeds maken. Ik vond het verschrikkelijk om naar te kijken..

Nou ja.....Vuur was er niet te zien, maar brokstukken van de stad en delen van robots vlogen wel honderd meter door de lucht. Ik zag tentakels en delen van skeletten neervallen op de heuvel verderop. Er brak natuurlijk paniek uit in Rotopia. De robots die zich inmiddels hadden verzameld op de muren van de stad om naar ons te kijken, schreeuwden naar elkaar en liepen vervolgens dwars door elkaar heen. Om te vluchten voor meer salvo's, denk ik. Ares lachte alleen maar. Tim.......Tim was erg geschrokken en kroop een beetje dichter naar de rand van de dam en hield mij vóór zijn skelet. In feite stelde hij daarmee zijn bestaan boven dat van mij....een mens."

Stilte.

"Plotseling deed hij iets wat niemand had verwacht. Hij pakte een klein flesje uit één of andere berging van zijn skelet en hield het omhoog. "Stop", riep hij keihard en toonde het flesje aan Ares en de anderen. Ares vroeg wat dit zou moeten betekenen en draaide lachend om naar Py en Estelle. De volgende woorden van Tim maakten toch indruk.

"In dit flesje zit een hernieuwde en verbeterde uitvoering van het middeleeuwse pest-virus. Dwing me niet om het te openen, want dat betekent als eerste de dood van Skielie", zei Tim. Meteen was de onzekere houding van Tim ook verdwenen en fier stond hij rechtop. Ongewild was ik het slachtoffer geworden van een gevaarlijk kat en muis-spel en natuurlijk was ik doodsbang. De meest afschuwelijke gedachten kropen door mijn hele lichaam. "Ben ik wel genoeg waard voor Py en Ares om te blijven leven?.....Dat soort gedachten".

14.15 - Getuige huilt en vraagt om een moment van rust.

14.30 - Xi-Li - Nou ja.....zover kwam het dus niet. Tim maakte direct duidelijk dat er meerdere flesjes in Utopia waren geplaatst "en die kon men vanuit Rotopia activeren", zo zei hij. Deze woorden bracht voor het eerst, voor zover ik weet, de nauwe samenwerking tussen Py en Ares in de problemen. Ares wilde namelijk zijn hand heffen om het kanon opnieuw te laten vuren. Kennelijk geloofde hij de robot niet, maar Py hield hem tegen. Uiteindelijk na wat gemor en gebrom tegen elkaar kwamen Py en Ares samen naar voren. Wat volgde was een kort maar o, zo belangrijk pokerspel. De inzet betrof, naar mijn mening, een complete robot-stad of de mensen van Utopia en misschien wel meer, als het echt waar zou zijn. De inhoud van het flesje, bedoel ik."

"Ik zal heel je verdomde robot-stad wegvagen van de aardbodem, Robot", zei Py tegen Tim en hij meende het. Dat kon ik zo zien.

"Dat kost al je mensen in jou stad het leven?", antwoordde Tim op een rustige manier.

"Ik geloof er niets van", zei Ares.

"Daag mij niet uit, jij, gestolde oliebol. Jij, zwakkeling die al jouw vuile werk laat opknappen door een vecht-robot en een kanon."

"Het waren rake woorden. Er viel dan ook een akelige stilte die vrij lang duurde. Plotseling gebeurde er iets op de achtergrond. Een gekrijs en meer vreemde geluiden. Ik weet niet exact hoe het allemaal ging, maar na afloop werd mij het volgende duidelijk. Tara was op de dam verschenen en Estelle krijste als een Ekster in doodsnood."

14.45 - N.o.Go - wat gebeurde er dan?

"Hm...moeilijk te zeggen, hoor, maar dit is mijn idee erover. Tara was vanuit Utopia naar de brug geslopen en daarbij maakte ze  vermoedelijk gebruik van de omstandigheid dat Estelle zich volledig had gericht op Tim. Ze popelde namelijk om Tim te vernietigen. Dat was trouwens haar enige werk. Vernietigen.......En....eh....als ik het mag zeggen...."

N.o. Go - Zeg het maar.

"Nou ja, we moeten echt nooit meer aan dergelijke robots beginnen, is mijn mening. Het was tegen de regels dat wij een vecht-robot in onze stad hadden, maar eh.....Py en Ares voelden aan dat we in ieder geval iets aan bescherming moesten doen. U kent onze geschiedenis, toch?"

N.o. Go knikt bevestigend.

"Tara was boven op Estelle gesprongen en ik zag dat een slang op haar hoofd los was geraakt. Het kan niet anders dan dat Tara die met haar nagels open had gescheurd. In een flits zag ik dat ze iets in die slang stopte en vervolgens van Estelle af sprong in de richting van het koppel-brein. Die robot was een klein kunstje voor haar, want ze scheurde het brein van de robot en smeet de gele smurrie-achtige bol met een grote boog in de rivier. In het zuur dus. Het brein schreeuwde nog als een klein kind, maar na de plons hoorden we niets meer. Alsof er niets was gebeurd, liep ze richting Py en Ares. Ze keek niet eens meer naar Estelle en de koppel-robot om. Wat daar gebeurde is trouwens ook niet zo fijn om te vertellen. De koppel-robot zonder brein liep als een blinde slingerend over de dam en botste keer op keer tegen de rand. Beetje bij beetje verwijderde hij zich van ons en vermoedelijk is hij na een tijdje ook over de rand verdwenen."

"Wat Estelle aangaat. Oke, ze was een robot, en nog wel een vecht-robot, maar zo een einde wens ik zelfs een vecht-robot niet toe. Nogmaals, het is een vermoeden, maar ik denk dat Tara een kleine Ro-spi-o-n in de slang heeft geplaatst. U weet wel, een kruising tussen een spin-vorm en een spionerende robot. Het moet wel, want het kleine ding vloog kennelijk via de slang direct midden in het brein van Estelle en bracht daar al snel een enorme schade aan. Estelle krijste, greep met haar tentakels naar haar hoofd en tolde als een dolle om haar as. De blauwe scan-sensoren knipperden en ik had dat nog nooit bij haar gezien. Even daarna stortte ze in. Kleine rookwolkjes kwamen uit al haar gaten en ze bonkte met haar hoofd tegen de muur. Het knetterde hoorbaar binnen in haar brein en de vonken spatte zelfs via verschillende sensoren naar buiten. Het duurde gelukkig niet heel erg lang, want ze krijste heel de tijd door en het geluid was niet om aan te horen. Haar scan-sensoren brandden als laatste door en daarna vielen ook haar loop-tentakels uit. Aan het einde kronkelde ze op de grond en plots was de pijn voorbij."

"Nou ja, dat dacht ik dan...."

"We keken allemaal naar de laatste schokken van Estelle....verbijsterd....en totaal verdoofd vanwege het grove geweld wat door die kleine Tara was toegepast. Plotseling viel Ares op de grond. Het was eerst niet duidelijk wat hem was overkomen, totdat hij zich met een pijnlijk gezicht omdraaide. Een zilveren pin stak uit zijn borst. Het was er één van Estelle en kennelijk had ze in haar doodsstrijd een aantal pinnen afgevuurd. Het is een wonder dat niemand anders is geraakt, want iets verderop zaten nog twee pinnen in de muur geklemd. Het drama was compleet.... Py boog zich naar zijn zoon en huilde. Het was triest om te zien. Kort daarna stond hij weer op en richtte zich direct naar Tara."

"Waarom?", was zijn enige vraag.

15.00 - N.o. Go - Ares was dood, neem ik aan?

Xi-Li - "Ja, natuurlijk. De pin zat dwars door zijn borstkas heen".

N.o. Go - gaat u verder.

Xi-Li - "Tara kwam dichterbij en eigenlijk was iedereen een beetje bang voor haar. Zelfs Tim kromp een beetje ineen. Eh....wat nu volgt, is wel belangrijk, denk ik. Tara....Tara...eh, sprak eerst Tim aan en vertelde hem dat hij mij moest loslaten. Uiteraard deed hij dat. Ik overwoog om snel weg te rennen, maar dat lukte niet. Tara was dwingend genoeg om mij te laten staan waar ik was. Ik stapte wel wat opzij. Tara liep iets verder naar Py. Ze vertelde dat ze het spijtig vond, dat zijn zoon dood was, maar dit had hij vooral aan zichzelf te danken, vond ze. Py was boos en verdrietig tegelijkertijd. Hij vroeg nogmaals aan Tara waarom dit zo was gebeurd. Tara.....zuchtte en begon haar relaas."

"Ik kan het mij nog redelijk goed herinneren. Het ging zo".

Xi-Li - "Beste Py, mens en heerser van Utopia. Ik had begrip voor u en uw volgelingen. Het is betreurenswaardig wat er in het oude Rusland met uw volgelingen is gebeurd. Tot zover. Waar het fout is gegaan, is uw wil om eh......een vorm van onsterfelijkheid te creëren. Natuurlijk wil elke mens onsterfelijk zijn, maar toch niet ten kostte van andere mensen? Ik vind dat een mens onwaardig. Ik kan u vertellen dat het creëren van een zuiver wit ras, zoals u dat noemt nooit zal lukken, althans niet op de manier zoals u wilde. Daarbij moet ik zeggen dat ik het een walgelijke gedachte vind om te spreken van mens-rassen. Dat is iets uit een ver ver verleden en onzinnig ook. Het is jammer dat u de geschiedenis van de mens niet goed heeft begrepen. Maar.....maar......er is wel iets anders via uw vreemde experimenten geboren. Het gebruik, nee, het verbruik van oude, zieke mensen en mensen met een meer donkere huidskleur dan de uwe, om de nodige onsterfelijke stamcellen te verkrijgen, heeft geleid tot de geboorte van een nieuwe mens. De eerste nieuwe mens met de naam Morgenster is reeds geboren en elf anderen zullen hem of haar snel volgen......"

Xi-Li - Eh....Kunnen jullie het nog volgen?"

Sascha IV - We snappen dit Xi-Li al hebben we nooit een bewijs voor deze ontwikkeling gevonden. Weet je zeker dat Tara dit vertelde?

Xi-Li - honderd procent zeker. Tara meldde de geboorte van een nieuwe mens. En ze gaf nog een verdere uitleg, hoor. Het werd een uitleg met gevolgen.....voor Py dan......Eh....waar was ik? Oke,... Nou ja....Tara maakte duidelijk en wel direct aan Py dat de keuze voor deze mensen kennelijk precies de goede keuze was geweest. De mix van stamcellen en het DNA van deze mensen was nodig voor de ultieme verandering van de mens. Het zou volgens Morgenster niet zijn gelukt met mensen "die nimmer de diepte van het leven hadden bereikt of louter in het bezit waren van een blanke huidskleur".

"Deze woorden kwamen bij Py hard aan. Hij plaatste zijn handen voor zijn gezicht en huilde. Hij moet hebben begrepen uit Tara's woorden dat het vervuilde ras, zoals hij gekleurde, arme en zieke mensen altijd benoemde, niet kon leiden tot een onsterfelijk wit menselijk ras. Hierna liep Py terug naar zijn zoon."

Sascha IV - En speelde verder geen rol meer in deze gebeurtenissen?

Xi-Li - Dat klopt. Hij was een gebroken man en trok zich terug in Utopia. Soms zie ik hem nog wel eens, maar hij zegt niets meer. Het schijnt dat hij zijn zoon nog naar de kelders heeft gebracht, maar een aantal dagen later, werd het lichaam van Ares alsnog de ruimte in geschoten. Nou ja.....hierna wordt het lastiger voor mij, omdat Robots ook intern met elkaar kunnen communiceren......Tara liep naar mij toe en vroeg of het goed met me ging. Ze streek even met haar tentakel over mijn hoofd. Ze leek...eh...erg kalm. Daarna liep ze door naar Tim en samen keken ze elkaar aan. Tim knipperde volop met zijn licht-sensoren. Tim liet Tara het flesje zien en hij moest het weer opbergen in zijn skelet."

L. Ming - U bedoelt dat Tara hem opdroeg dit te doen?

Xi-Li - Ja, dat denk ik wel. Tara is een super-robot, toch? En ik kan mij niet voorstellen dat Tim haar iets zou weigeren. Hierna volgde er een gesprek waarvan ik getuige mocht zijn. Misschien dat dit duidelijkheid geeft."

15.25 L. Ming - Mogelijk...en we hopen het. De hele wereld lijdt onder datgene wat nu gebeurd. Waarom plegen robots allemaal een vorm van zelfmoord? Ze vernietigen zichzelf of laten dit doen en daarnaast....Tsja, u heeft er dagelijks mee te maken. De meest intelligente robots ondernemen een tocht naar uw burcht, uw stad, Nieuw Moskou om zich hier in het zuur te storten.

Xi-Li - Dat klopt. Ik zie het dagelijks en kan het niet verhinderen. Nou ja, Tim zei blij te zijn om Tara weer te zien. Eigenlijk leek het een gewoon gesprek te worden tussen twee oude vrienden die elkaar weer hadden gevonden. Maar...toch....gebeurde er iets vreemds. Tim wees op een gegeven moment naar Rotopia en ook een vreemde naam Simsalabim werd door Tim meerdere keren genoemd. Tara was verbaasd, want ze vroeg waarom Simsalabim daar was. Tim maakte duidelijk dat hij in Rotopia de grote baas werd genoemd. Hierna boog Tara haar hoofd. "Een robot.....mompelde ze....een robot....", keer op keer. Het duurde even en toen liep ze weer naar Tim. Samen spraken ze even met elkaar. Ik ben even vergeten waar dit over ging. Plots.....nou ja......Tara kwam daarna naar me toe en vroeg me een paar dingen te regelen. Ik moest haar beloven het uit te voeren. Ik had goed in de gaten hoe belangrijk dit voor haar was. Ze vroeg me allereerst om zorg te dragen voor Utopia, althans voor een aantal dagen. Die waren belangrijk voor de mensheid zei ze. En......"

L. Ming - Stop even......Mensheid, zei u?

Xi-Li - Ja, de mensheid zei ze. Dat weet ik nog heel goed. Ik begreep dat het te maken had met de ontwikkelingen in de laagste verdiepingen van de stad. Daar waar het eh.....experiment plaats vond. Verder moest ik de gevangenen in de gevangenis van Metropolis bevrijden en dat namens haar uitvoeren. Daarbij mocht ik niet een speciale gevangene vergeten, die ergens achterin apart was geplaatst en hem overdragen aan het stads-bestuur. U weet wel, het is de man die nu de Magistraat van Metropolis is geworden. Ik beloofde haar dat te doen.

Nou ja.....hierna stuurde ze een signaal, een puls of zo. Dat kon ik als mens zelfs voelen. Zo krachtig was het. Het moet haar doodskreet zijn geweest, denk ik."

L. Ming - of een opdracht?

Stilte.

15.45 - H.p. Zicht - Xi-Li....wij menen dat Tara mogelijk een ketting-puls heeft verstuurd. Ze was immers de slimste robot aller tijde en zoals we nu bevestigd krijgen, gemaakt door een robot. Is er iets wat je over het hoofd hebt gezien in deze laatste minuten?

Xi-Li - Nee, behalve.....ja, de Nulde wet. Ze noemde ook de Nulde wet, toen ze met Tim sprak.

H.p. Zicht - De Nulde wet. "Een robot mag geen schade toebrengen aan de mensheid, of toelaten dat de mensheid schade toegebracht wordt door zijn nalatigheid".

Xi-Li - ja die!

H.p Zicht - ga verder.

Xi-Li - Tara keek nog één keer naar Tim en noemde hem "Timmie jongen" of zo en zei toen; "Het was mij een waar genoegen jou te leren kennen, dank je". Daarna stapte ze over de rand. Het duurde even maar Tim volgde haar zonder ook maar een zuchtje twijfel. Ik bleef alleen achter.....met een huilende Py en een dode Ares. Kort daarna kwamen de andere robots uit Rotopia om zich daar naar beneden te storten. Dit gaat nog steeds door...elke dag nog".

H.p zicht - Dank u, Xi-Li. Ik neem aan dat wij voldoende weten. Tara beschermde de nieuwe mens, die zij bestempelde als "de mensheid". En wel tegen de robots! Kennelijk had ze voldoende redenen gevonden om te beseffen dat de Robots uiteindelijk de mens of mensheid op een dag alsnog zouden vernietigen. Dat robots in hun ontwikkeling inmiddels haat kunnen hebben tegen de mens, was daar al een teken van. Het is jammer.....zo slim, maar onvoldoende zicht op andere oplossingen. Enfin. Laatste vraag. Heb je enig idee hoe wij de ontwrichting van de maatschappij vanwege de zelfmoorden van de robots kunnen stoppen?

Xi-Li - Voor mij is het nu helder. Maak een nieuwe Tara.

H.p Zicht - Dat kunnen we niet. Ze is gemaakt door een robot....ene Simsalabim.

Xi-Li - Dan moeten u die vinden.

16.10 - Einde hoorzitting

EINDE

(--------)

E-mailen
Map
Info