Ideemachine.nl
                                                                                                 

Tim en Tara 8.

Tara op de vlucht



De melding was duidelijk. Op de display waren slechts enkele cijfers en symbolen aangeven, maar Tim wist precies wat ze betekenden. Het betrof een update. Een beveiligingsupdate. Dit soort updates werden alleen bij zeer belangrijke zaken uitgevoerd, zo wist Tim. De laatste keer was een eeuwigheid geleden toen de nulde robot-wet werd ingevoerd. "0". "De nulde wet; Een robot mag geen schade toebrengen aan de mensheid of toelaten dat de mensheid schade toegebracht wordt door zijn nalatigheid". Het was een simpele toevoeging. Feitelijk niet nodig, maar toch.......Het verbeelde de onzekerheid van de mensen op het gebied van robots. Niet dat ze bang waren...nee, hoor, want mens en robot woonden al eeuwen naast en met elkaar, maar ergens, heel diep van binnen, bleef er altijd iets knagen. Dat "iets" had zijn oorsprong in de oude robotverhalen van vóór de Robot-revolutie waar robots vooral werden afgeschilderd als onberekenbaar en zonder emotie. Dat laatste gebrek was ongeveer 300 jaar geleden gerepareerd door inbreng van de Emo-disk in het brein-systeem, maar haperde soms wel eens. Voorbeelden genoeg destijds van Robots die keihard gingen lachen als er iemand struikelde of gingen huilen om een grap. Bij elke update van de Emo-disk werd dat minder en minder. En nu was de gemiddelde robot voldoende voorzien van emoties, weliswaar kunstmatige emotie, maar de mens voelde zich er beter bij. En toch.....en toch waren er altijd nog mensen die niet helemaal vertrouwd waren op de robots. Deze anti-robot-mensen gaven meestal geen probleem, maar wel als ze doordrongen tot de top van het bestuur. Een enkele keer kwam zo iemand aan de macht en dan werden er weer maatregelen opgelegd. Dat was ook de reden dat de werk-robots meestal aan het einde van de werkdag terug gingen naar hun verblijfplaatsen. De meesten verbleven s,nachts in een grote Robot-hal, anderen hadden een persoonlijk verblijfplaats. Dat was dus ook bij Tim het geval. Een eigen plaats, maar wel afgescheiden van mensen. Maar dit was dus iets anders. Deze update had met de algemene veiligheid te maken en was bedoeld om een probleem op te lossen. Het was opvallend dat het metropool-bestuur zo een groot middel inzette, maar kennelijk was de noodzaak groot. Tim wist meteen dat dit met Tara te maken had. Tara was gevlucht en kennelijk niet te vinden. En.....dat werd hem ook duidelijk....ze konden Tara zelf niet updaten of bevel geven zich te melden. Daarom deze update. De hulp van Robots werd ingeroepen om Tara te vinden. De update duurde niet lang. Slechts enkele seconden en toen was ook Tim geschikt om Tara te vinden of te melden waar ze verbleef. Vlak voor de update dacht Tim nog "gelukkig dat ik het niet weet", maar na de update vroeg hij zich af waar Tara zou kunnen verblijven. "Als ik ze vind, dan geef ik het direct door aan mijn leidinggevende", dacht Tim. En zo....zo...was Tim een gevaar voor Tara.

Maar dit was niet het enige gevaar voor Tara. Direct na de vlucht van Tara uit de Ketel gebeurde alleen het gebruikelijke. Dirk werd uitgebreid gehuldigd en uiteraard tot winnaar van de Robot-spelen uitgeroepen. Iets was niemand ooit had verwacht. Maar ja....Dirk was Dirk niet. De sector van Dirk was echter dolblij. Zij kregen een feest en natuurlijk de afgesproken prijs. Tot slot volgde er in de ketel nog een mededeling voor Dirk. Iedereen werd stil en wachtte gespannen op de Ketel-speaker. "Beste Dirk....het metropool-bestuur feliciteert je met de overwinning en als dank daarvoor......mag je volgend jaar weer meedoen". Een groot gejuich steeg onmiddellijk op. Dirk daarentegen lachtte als een scheve moer op een valse bout. Hij wist wat meedoen betekende; Verlies = demontage". Ook hij was dus voorbestemd om uiteindelijk uit elkaar te worden gehaald en te eindigen als schroot, want nogmaals winnen...dat zag Dirk niet zitten. Het was deze keer al moeilijk genoeg geweest, vond hij. Heel even overwoog hij ook te vluchten, maar de vierende menigte hield dat tegen. Hij kon geen kant op en werd onder groot plezier van de mensen en Robots uit zijn sector meegenomen. Van Dirk hoefde Tara dus niets te vrezen. Nee, van hem niet, maar wel van de maatregelen die het bestuur vlak na de huldiging nam. En dat waren geen misselijke maatregelen. Sterker nog wat er in de uren na de huldiging in de Metropool gebeurde, was nog niet eerder gezien.

Tim zag precies wat er gebeurde. Thuis aangekomen nam hij plaats op het balkon en keek naar het uitzicht boven hem. Hij was op zoek naar iets vrolijks. Een gele vliegbus of zo. Die vlogen lomp en veroorzaakten veel gedoe op de vliegbanen 16 en 17. Meestal kon je aan de file zien of er een bus in de buurt was. Dit maal was er wel een file, maar de oorzaak was geheel anders. Een zwerm vloog vanaf de hoogste toren in de metropool naar beneden om zich daar te verspreiden. Helaas voor de vliegers kwamen ze voorbij kruispunt 16/17. De zwerm bestond niet uit vogels (grote vogels waren vanwege het vliegverkeer verbannen) noch sprinkhanen (ook verboden vanwege de schade die ze in 2567 hadden aangericht aan de hangende tuinen). Tim wist het vrij snel, toen een eerste Li-robo-bel voor hem in de lucht hing. De robot was super klein, maar had twee enorme licht-sensoren, die als camera werkten. Zijn vleugels waren vrij fors, tot dertig centimeter en het achtergestel was lang. "Waarschijnlijk vanwege de batterij", dacht Tim. De Li-robo-bel scande de ruimte voor, naast en achter Tim, klikte een keer met de camera en verdween zo snel als het was gekomen. De zwerm van Li-robo-bels verspreidde zich razendsnel door de Metropool. hun opdracht was duidelijk; "zoek en vind Tara".

In de uren daarna werd de zoektocht uitgebreid en veranderde langzaam van een algemene zoektocht naar een noodzakelijk bevel tot arrestatie. Een goede reden werd daarvoor niet gegeven, maar de reclameborden op de grootste woon-kolossen werden meer en meer gevuld met de afbeelding van Tara en een flinke waarschuwing.

"Wie deze Stadsbeeldrobot ziet....niet zelf benaderen. Contact direct 01120 of meld je bij een controlepost".

Op de transitiestations verscheen ook de afbeelding van Tara met de oproep om zich vrijwillig te melden. En zo was de Metropool in rep en moer. Iedereen, ook robots hadden het over Tara en de informatie werd erger met het uur dat verstreek. Was Tara rond 6 uur nog een robot die kennelijk verward was, rond 11 uur was ze veranderd in een boosaardig zeer gevaarlijk schepsel. De vreemdste verhalen deden al gauw de ronde en zodoende groeide zelfs de angst voor Tara. Tara was echter onvindbaar.

De volgende dag, vroeg in de morgen werd de zoektocht vergroot. Robots kregen de melding dat al hun bewegingen voor 78 uur werden vastgelegd. Gezichtsanalyses werden voor mensen ingezet en dat betekende een controle bij elke ingang van welk gebouw dan ook. Tara werd niet gevonden.

Aansluitend die week, was de zoektocht op volle kracht gezet. Detectie-stralen afgestemd op Tara scanden nu ook in de gebouwen, erop en eronder. Zelfs een vervorm-tracker vloog door de stad en had veel aandacht. De rode laser van de tracker trok van laag naar hoog systematisch door heel de stad en alles werd grondig bekeken. Mocht Tara zich hebben veranderd van vorm - wat niet uitgesloten werd - dan zou deze laser dat merken. Het hielp niet....Tara werd niet gevonden.

Tot slot werd het zwaarste middel ingezet. Er waren enkele protesten van mensen, maar dat veranderde niets. Inmiddels werd Tara al gezien als een volstrekt onbetrouwbaar monster en dus mocht alles. Dat alles bestond uit een communicatie-zuiger. Op de top van gebouw Z stond dit apparaat. Het was nog nooit gebruikt, maar nu....kwam de eerste keer. Op het moment dat de zuiger werd aangezet, voelde iedereen een kleine klik in zijn hoofd of brein-systeem. Alle communicatie, gesprekken, berichten en zelfs gedachten waar het woord Tara in voorkwam, werd opgezogen door de zuiger. Een team van analisten bekeek de informatie met een D7-computer. Als Tara niet zou worden gevonden, dan.....was ze niet meer in de Metropool.

Tara werd niet gevonden.



wordt vervolgd op Tim en Tara 9.

E-mailen
Map
Info