www.ideemachine.nl (Robots&Zo)
                                                                                                 

 

 

 

 

 

De IJsdraak.

Op een eiland, ver weg, midden in een ijskoude wereld leeft een gelukkig volkje van kleine lieden.

Deze lieden zijn vrolijk van aard, natuurgezind, maar vooral ook erg onwetend.

Ze aanbidden sinds kort een ijsdraak, die huist op een kale koude berg. Doodsbang zijn ze voor deze draak en niemand weet wanneer hij het volkje zal gaan aanvallen.

Toch moet dat wel, want de ijsdraak heeft niets te eten, zo denken ze. De ijsdraak spuugt vuur, blaast rook uit en rommelt soms ook erg hard.

Het voordeel is wel dat het ijswater wordt verwarmd en zodoende stroomt een klein riviertje met heerlijk warm water dwars door het dorp. 

Op een dag loopt er echter plotseling een mens het dorp in. De mens, zo leert het volkje, weet heel veel, is natuuronvriendelijk en erg ongelukkig.

De mens bedwingt de draak. Hij weet immers dat het niet meer is dan een neergestorte raket waarvan de motor nog brand. Hij zet doodeenvoudig gewoon de knop om.

Het volkje is reuze blij en aanbidt in het vervolg de mens.

Tot blijkt dat - nu de "ijsdraak" is bedwongen - er geen warm water meer naar beneden stroomt.  

De mens geeft verder niets te bieden aan het volkje en eist steeds meer van hen.

Na een tijdje stopt het aanbidden en het volk verlangt zelfs weer terug naar de ijsdraak.

De mens vertrekt net zo stilletjes als hij gekomen was.

 

Ik kan helaas geen ijsdraak tekenen.

THEMA: Angst voor de toekomst bepaald het gedrag, terwijl dat niet altijd nodig is.

 

E-mailen
Map
Info