Ideemachine.nl
                                                                                                 

De Laatste Robot, L-12


De toestand in de wereld.

Terwijl Sun Tsu zijn plan naar voren brengt, is het misschien een goed idee om de toestand in de wereld te schetsen. Er was immers, sinds de grote depressie zó veel gebeurt dat een verduidelijking op zijn plaats is.

Zoals gezegd begon de nieuwe geschiedenis met een grote depressie. De reden daarvan is achteraf niet moeilijk aan te duiden. Alle neergang, van cultuur, saamhorigheid en fatsoen, begon in de Verenigde Staten. De politieke richtingen in het land explodeerden na het aftreden van President Defaul in een burgeroorlog, met als gevolg dat de wachter van wereld, het machtige militaire verbond van Staten, versnipperde in duizenden kleine en grote enclaves met ieder zijn eigen rechten en plichten. Uiteraard bestonden de eerste (grote) enclaves voornamelijk uit politiek gelijkgestemden, maar ook etnisch werden daarin belangrijke keuzes gemaakt. Zo ontstonden enclaves, spiritueel georiënteerd met deelnemers uit alle bevolkingslagen, maar evenzovele uiterst rechts georiënteerde mensen bestaande voornamelijk blanke kleurlingen. Het kwam ook voor dat Amerikanen met een Afro-Amerikaanse achtergrond in botsing kwamen met andere Afro-Amerikaanse groeperingen, louter omdat ze een ander gedachtegoed naar voren brachten. Milieu, sociale aspecten en gewoonweg angst voor vreemdelingen zorgden bovendien voor een altijd aanwezige geweldsdreiging. De laatste Amerikaanse regering kon het tij tegen de warlords (meestal vermomd als zelfbenoemde burgemeester of sheriff) niet keren. Ook niet met grof geweld, omdat de soldaten van generaal Mac Blurry eenvoudigweg in elke straat met dezelfde wapens werden bestreden. Het wapenbeleid keerde zich nu tegen staat zelf. De vicepresident, Susan Troy durfde echter geen grotere wapens van het leger in te zetten en verloor zodoende Dallas als eerste stad.

En zo begon het.

De situatie die daarna ontstond was er één van de categorie rollercoaster. De ene na de andere stad maakte zich los van het moederland, de Verenigde Staten van Amerika. Na Dallas volgde binnen enkele maanden de afsplitsing van Houston, Boston, Chicago en San Fransico. Later volgde - evenzo na een hevige strijd - meerdere steden met als ultiem slotakkoord New York en Washington. Het lichaam van Susan Troy hing op een blauwe maandagmorgen ondersteboven aan het hek van het witte huis. Ze was door haar eigen lijfwachten vermoord en ook nog verminkt doordat haar buik met een groot mes vanaf haar keel tot de navel werd opengereten. Het beeld van uit haar buik etende kraaien ging de hele wereld over.

De chaos was compleet, het werd ieder voor zich. 

Niet lang daarna zorgden dezelfde spanningen voor het verder uiteenvallen van wijken in de grote steden. De versnippering steeg tot een hoogte, die kenmerkend is voor totale chaos. De eerste echte gesloten enclaves, meestal onbegaanbare wijken vanwege sterke agressieve beveiliging en opgeworpen barricades, leefden in redelijke welvarendheid totdat de toestroom van voeding, elektriciteit en water plotseling stokte. De paniek was groot toen duidelijk werd dat de afhankelijkheid van voedsel niet door de regionale warlords kon worden gegarandeerd. Velen vluchten alsnog naar elders - om meestal op hun doortocht te worden gedood door bendeleden van andere wijken - en anderen gingen op rooftocht in nabijgelegen enclaves. De burgeroorlog versplinterde zich zelfs tot op straatniveau en veroorzaakte een enorm verval en vertwijfeling.   

Ook de dorpen op het platteland trokken uiteraard - maar meestal in goed overleg - hun eigen plan en wisten maar al te goed dat de grote drie voorzieningen, eten, stroom en water, goud waard waren. Ze namen ter plaatse de controle van de waterdammen over net zoals aanwezige elektriciteitscentrales en begonnen vooral met het veiligstellen van voedselvoorraden. Het resultaat van hun actie was een ramp voor de inwoners in de steden en werden vanwege de honger gedwongen om het platteland alsnog op te zoeken. In die periode - de grote trek genoemd - werd het oude Amerika gehutseld tot een smeltkroes van vluchtelingen, bendes en vooral stervende mensen. De natuur deed uiteindelijk zijn onoverkomelijke ding....miljoenen mensen overleefden de overal aanwezige strijd niet en nieuw opgekomen ziektes zoals cholera deden de rest. De oude wereld verdween op dat Noordelijke contingent en werd qua aantal mensen geminimaliseerd. De Verenigde Staten als gidsland, dé economische factor in de wereld, dé wereld van de ongekende mogelijkheden, bestond niet meer.

De neergang van Noord-Amerika had binnen een jaar een verwoestende werking op de totale wereld-economie. Die stortte uiteraard in....overal ter wereld, behalve in gebieden die altijd al als redelijk tevreden en zelfvoorzienend konden worden bestempeld, zoals enkele staten in Centraal Azië en natuurlijk Oceanië. Afrika, ondanks zijn klimaat-problemen, profiteerde via zee-smokkelroutes eerst nog van de grote vraag naar voedsel. Maar de bevolking groeide daardoor binnen tientallen jaren ongecontroleerd, blind vanwege al de edelmetalen (alleen goud en zilver werd nog geaccepteerd vanuit de VS, omdat de Dollar niet meer bestond) die binnenstroomden, tot uiteindelijk vanwege de menselijke verzadiging een niet te stoppen menselijke drift naar andere gebieden ontstond, omdat uiteindelijk ook hier voedseltekorten ontstonden. Met andere woorden, nagenoeg de gehele wereld raakte op een kookpunt van onrust en verwarring. Slechts die landen met een natuurlijke en gemakkelijk te behouden zeegrens bleven vrij van de wandelende massa. Engeland, Ierland, Japan en natuurlijk het nieuwe gidsland Australië. Andere landen - vooral die in Europa - probeerden met alle macht de buitengrenzen te sluiten, maar dat plan faalde wegens een gebrek aan daadkracht en militairen. 

En met deze constatering komen we uit op een nieuw keerpunt van de wereldgeschiedenis. De ontwikkeling van oorlogs-AI.

De Europese staten met veel kennis, zoals Duitsland en de landen in Scandinavië probeerden aldus een sluitend grens-systeem te bedenken en kwamen uit bij BIG-LINE; een pulsar-netwerk van onzichtbare draden aan de grens, die werden beheerd door een supercomputer in Brussel, België. De uitvoering van deze vorm van grensbewaking ging snel - dit omdat de vernietigende laserstralen honderden kilometers tegelijkertijd konden overzien. Slechts in drie maanden was de grens compleet met deze geavanceerde technieken geblokkeerd en deze situatie gaf Europa de gelegenheid om het netwerk te voltooien met diepe en hoogte bundels. De ontwikkeling van warmtescanners en aansluitend de plaatsing van mijn-netten, was voldoende om de toestroom van migranten in zijn geheel te stoppen. De beslissing om alle illegale boten op de Middellandse zee binnen een straal van 5 kilometer van de zuidgrens te vernietigen, maakten van Europa ook nadien een waar fort. Schepen afkomstig van de Atlantische oceaan die geen toestemming hadden werden sowieso stelselmatig en zonder pardon al getorpedeerd. Een "vluchtelingenschip" uit Noord-Amerika was eerstens binnengelaten. Een grote fout. Het Europese leger werd genoodzaakt om een complete wijk in Dublin - waar de bende zich had genesteld - te bombarderen. De laatste interne stap was cruciaal voor de loop van de geschiedenis, maar dat zien we later terug. Iedere rechtmatige inwoner werd op 31 december 2399 na Christus gechipt en vanaf die datum werden alle illegaal verblijvende mensen gedeporteerd naar het door Frankrijk bezette Madagaskar. (de meeste mensen stierven daar aan Ebola, omdat er geen medicijnen werden verstrekt, terwijl dit wel bestond).  

Hierna ontstond enkele decennia lang een relatieve rust. Europa nam en wilde geen kennis nemen van de grote hongersnoden in Afrika en de rest van de wereld - Verenigd Rusland, De Massieve Chinese Republiek en het Midden-Oosten reageerden evenzo niet, bang om als toevluchtsoord te worden beschouwd. Met andere woorden Afrika's bevolking werd gedecimeerd en dat.....dat was feitelijk - hoe sneu ook - de redding van het contingent.

Vanaf dit punt kunnen we op weg naar de eerste Robot-oorlog.

Hoewel de wereldbevolking van slag was geraakt, kwam een redelijk normaal economisch systeem weer op gang en vanwege de enorme hoeveelheid aan slachtoffers, kon de voedselvoorziening - ook naar Noord-Amerika - ook weer op gang worden gebracht. Uiteraard werden in deze periode gebieds-oorlogen uitgevoerd. Iedere grootmacht pakte zijn kans en dat zorgde - na een lange uitbarsting van geweld - uiteindelijk alsnog voor een relatief stabiele periode.

Maar....

Ondanks die periode van geweldloosheid broeide er onvrede onder de wereldbevolking. Een groot nadeel van de gevoerde geopolitiek (die leidde tot Groot-Rusland, Totaal- Oceanië en de Massieve-Chinese Republiek) betrof de slechte verdeling van kapitaal. Slechts een kleine groep mensen op de wereld had de echte macht, werden natuurlijk steenrijk en verbleven in onneembare enclaves. De grote massa bleef ook nu achter in een situatie van armoede en weinig perspectief. Het duurde maar vijf jaar tot de massa er genoeg van had. Dit keer was politiek geen factor van belang, maar gewoon een algemeen gebrek aan welvaart, verpakt in een bed van onderliggende boosheid, teleurstelling en onmacht. Met andere woorden, de mensheid had genoeg gezien om te concluderen dat kapitalisme en geopolitiek alweer leidde tot een foute wereld en moest worden gestopt. 

Het moest dus anders.    

De directe aanleiding voor de verandering; de woede, betrof iets wat normaliter niet tot een massale wereldse betrokkenheid zou leiden. Maar....er was voldoende gebeurd. De rand van de emmer was bereikt. En de druppel viel over de rand.

Op 3 februari 2414 maakte de Massale Chinese Republiek (MCR) kenbaar dat de laatste pandabeer was gestorven vanwege eenzaamheid en een gebrek aan goede zorg. Het duurde niet lang totdat het bericht viraal de rest van wereld bereikte. (De satellieten werken nog en de komst van goedkope zonnecellen vanuit MCR had gezorgd voor een netwerk van verbindingen. Niet iedereen had een telefoon, maar binnen elke tien kilometer was een berichten-herberg aanwezig. Veelal niets meer dan een ontvangstation, geplaatst in een ontmoetingscentrum.) De woede kwam zodoende uit het niets. Het was alsof er iets in het brein van de mensheid niet meer klopte. Een ongekende drang naar de vernietiging van de verantwoordelijk gehouden elite werd een feit en zorgde voor een explosie van geweld. Toen het bloed was opgedroogd en de razernij was getemd, besloten de overgebleven mensen collectief....! (de reden van deze collectieve daadkracht is evenzo geheimzinnig als de trek van de lemmingen die zomaar massaal zich in de afgrond storten) dat het vanaf nu anders zou moeten gaan.

En zo geschiedde.

Afgesproken werd dat kleine raden van groepjes mensen (de Staten bestonden niet meer, met uitzondering van Japan en Totaal-Oceanië) adviezen mochten inbrengen aan een grotere raad. Deze plus-raden brachten weer - op democratisch wijze - een advies van de meerderheid over naar een hogere raad. Dit ging zo verder, totdat de hoogste raad, die voor tachtig procent uit vrouwen bestond, een bindend advies uitgaf. Er werd gekozen om te gaan proberen een meerderheid van taken te laten uitvoeren door Robots. De achterliggende reden daarvoor werd in alle eenvoud viraal uitgelegd en de mensheid reageerde positief. Het was simpel. Als Robots deel uit maken van de maatschappij zou er meer tijd over blijven voor verbinding, saamhorigheid en mededogen, iets wat het kapitalisme nooit voort had gebracht. De mensheid begreep dat dit proces veel tijd zou kosten, temeer omdat er nog nauwelijks robots waren gemaakt. Maar toen enkele mensen beweerden dat ze op basis van een lopende bandprocedure snel robots konden maken, indien ze de juiste apparatuur konden beheren, leek een dergelijke toekomst binnen handbereik. Tot ieders verbazing bleken diverse fabrieken in Japan in staat om te voldoen aan de wens van de mensheid. Het was Japan dat de wereld veranderde.

De procedure van Robots - in ruil voor voedsel - verliep voorspoedig en binnen korte tijd werden er Robots ontworpen die Robots konden maken. Slechts in twee decennia was de Robot een welkome aanwinst van het straatbeeld op elk deel van de Aarde en zorgde voor een grote verbetering van de kwaliteit van leven. Het ongeluk wat de mensheid had na verlies van zoveel mensen, draaide om in een toestand van geluk, juist omdat de mensheid was gedecimeerd tot een acceptabele hoeveelheid mensen. Al snel ontstond de Mens-Robot-maatschappij.

Uiteraard......deze prettige beginperiode bleef niet voor altijd. De mensheid groeide vanwege zijn welvaart weer en zo ook een (gesloten en geheime) economie. Wat eerst begon als een onschuldige smokkelbezigheid van goud en zilver, veranderde naar een ware economische factor, waarvan iedereen de wetenschap had, maar niets aan deed. Tot slot draaide de ruil-economie weer om naar een "kapitalistische-financiële" versie, omdat een mens nu eenmaal een mens is. De Raden lieten het toe, temeer omdat zij zelf er ook van profiteerden en vonden dat de Mens-Robot-maatschappij voldoende veerkracht had om deze onregelmatigheid te kunnen ontvangen. Dat was ook zo, totdat de ontwikkeling van Robots zorgde voor een waanzinnige omkeer in de wereldgeschiedenis. Ze werden bewust.

In de tijd dat de wereld inmiddels werd voorzien van (super)Metropolen, gebouwd op de resten van de oude steden en een enorme hoeveelheid afzonderlijke vrij agressieve enclaves, zoals de ringdorpen uit TTTT - juist vanwege het verdwijnen van de centrale machthebbers in de oude Staten -, bleken enkele fabrieken - na een spontane ontdekking (waar ik eerder heb over verteld) - in staat om bewustzijn-hebbende Robots te ontwikkelen. Een mega-stap in de menselijke geschiedenis.

De bewuste robots (onder andere realborgs) zorgden voor een ommekeer. Niet alleen waren zij in staat om leiding te geven aan allerlei noodzakelijke processen, maar konden ook worden gevonden in de amusementswereld. Zeg maar....de wereld voor verveelde mensen. De meeste mensen respecteerden aldus deze robots en de speciale vraag naar bijzonder entertainment (waaronder seksrobots en Botrots.....het laatste type betreft robots die mogen worden mishandeld, misbruikt of ernstig beschadigd) zorgde evenzo ervoor dat de ontwikkeling van robots in een stroomversnelling kwam. Deze versnelling had ook negatieve kanten. Het kon niet uitblijven dat er ook een speciale vraag ontstond naar beveiligingsrobots, de eerste stap naar vecht-robots. Hoewel de eerste versies redelijk geweldloos hun taak konden uitoefenen en de robotwetten in het brein werden geïmplementeerd, ontstonden er toch "ongelukjes", waarbij mensen om het leven kwamen. Deze ongelukken maakten de eerste barsten in de robotwetten. Feitelijk was het niets meer dan een vreemde vorm van robot-evolutie. Fouten werden vanwege hun veelvuldige toevoeging aan de maatschappij meer en meer geaccepteerd en de mensheid vergat de realborgs die ongelukken veroorzaakten te elimineren. Simpel gezegd, gemaakte fouten werden door opname van kennis uit het verleden door nieuwe robots gewoonweg gereproduceerd. Anders gezegd, robots werden er niet beter op, eerder slechter. Een omgekeerde evolutie.

Enkele sneue, maar steenrijke crimi-lieden uit de krochten van Metropolis maakten van deze negatieve mutaties gebruik door in een versneld traject een beveiligingsrobot proberen te "trainen". Alle foute handelingen uit het verleden en nog een beetje meer werden als "ongelukken" in het brein verwerkt en tot hun grote verbazing werkte het. Deze robot, liefkozend Isabel genoemd, werd de schrik van de onderwereld. Geen menselijk bevel of robotwet kon als ze een interne opdracht van haar meester had gekregen haar nog tegenhouden. Uiteraard werd de geheime kennis voor veel data en bits aan andere crimi-lieden verkocht. (data en bits - vooral weetjes en roddels - waren vanwege de entertainment-industrie het meest kostbare ruilmiddel op aarde geworden, dit om te ontkomen aan de immer aanwezige verveling door het gebrek aan werk)

Enfin.....de robotische geest was uit de cilinder en het regende realborgs met ongewenste vaardigheden. Uiteraard volgde vanwege het grote succes hierna diverse - gewelddadige - enclaves het voorbeeld en het kon niet uitblijven dat de wereld-raad ingreep. Die ingreep kunnen we nu - achteraf - bestempelen als een ramp voor de mensheid. Er werd namelijk gekozen voor het samenstellen van dertig foute vechtrobots in één bataljon met slechts één meester, de afdelingscommandant. De bedoeling van het 1e robot-squad betrof het uitschakelen van losse vechtrobots in de enclaves, maar die opdracht mislukte faliekant omdat de meester van het bataljon plotseling overleed en er een ongecontroleerde horde van vechtrobots over de aarde wandelde nog steeds op zoek naar soortgenoten. Niemand was in staat om deze groep te bereiken met enige bevel wat zou leiden tot een controle-toestand. Het ergste wat had kunnen gebeuren...,leidde zodoende tot een samenwerkend verband van enkele Metropolen met slechts één opdracht, de vernietiging van het vecht-bataljon.

De eerste robot-oorlog was een feit.

De waanzinnige oorlog duurde zeven jaar en kostte ruim twee miljoen menselijke slachtoffers. Waarom de vecht-robots zich expliciet ook tegen burgers richtte, bleef een raadsel en bij beëindiging van de oorlog werd besloten om uit voorzorg alle bewuste robots te re-installeren in de fabrieken waar ze vandaan kwamen. Het zorgde direct voor een afname van welvaart aangezien ook alle robot-entertainment in het slop geraakte en het lang duurde voordat het reparatie-proces ten einde kwam. Hoe dan ook...de realborgs konden - uiteindelijk tot opluchting van de data en bits-handelaren - weer worden ingezet. Het is ook in die periode dat Tara werd gemaakt, een stadsbeeldrobot, bedoelt om met de mens weer een goede mens-robot-relatie op te bouwen.

De tweede robot-oorlog volgde echter slechts tien jaar later. Opnieuw was het de crimi-lieden in de losse enclaves gelukt om grip te krijgen op enkele - agressief te maken - realborgs. En opnieuw werd er door de wereld-raad een robot-strijdbataljon samengesteld, maar nu met betere leiding-structuren. Niet één maar drie meesters. Het gevecht - de tweede oorlog - werd na een heftige strijd een succes voor het bataljon, ware het niet dat deze zeer geavanceerde vecht-robots - na afloop van de oorlog - zonder enige tegenstand in handen vielen van de driekoppige leiding, die ze eenvoudigweg aan de hoogste bieder verkocht. Estelle was één van hen. Een aantal vechtrobots werd door het drietal opgeborgen op geheime locaties. (Eén locatie werd later door Vonnie en Skype gevonden)

De wereld accepteerde nadien het feit dat individuele vecht-robots deel konden uitmaken van de mens-robot-maatschappij, omdat het idee van een vecht-robot toch niet zou worden vernietigd door het vernietigen van een vecht-robot. Daarbij de wereld-raad kon sowieso geen vuist meer blijven maken, omdat de tweede oorlog had gezorgd voor wrevel, onderling wantrouwen en een zekere moedeloosheid. Het kostte uiteraard nog wel de driekoppige leiding hun hoofd, want ze waren zo dom geweest om zichzelf niet te beschermen met een vechtrobot.

De geschiedenis nadert nu de huidige stand van zaken. We weten inmiddels dat Tara, zo veel mogelijk bewuste realborgs verzamelde en ook dat zij - een deel van de verborgen vechtrobots - heeft kunnen vernietigen.

De mens-robot-maatschappij is dus op dit moment opnieuw getroffen door een ramp, de aanslagen op burgers met gebruikmaking van bewuste robots. Door wie en waarom? Dat is nog onbekend.

Het blijft ook gissen naar het einddoel van Tara. Wat gaat zij met al de verzamelde realborgs doen?

En wat gebeurt er in Utopia, de stad waar het nieuwentijdskind Eri-Lene en de nieuwe mensheid waaronder Morgenster verblijft?

En wat behelst het plan van Sun Tsu? Komt er werkelijk een einde aan alle bewuste robots of heeft hij een ander schimmig doel wat nog niet bekend is?

Daarnaast......speelt de geheimzinnige - nooit getraceerde - Simsalabim, de maker van Tara, nog een rol in dit geheel?

Hoe dan ook....alle hoofdrolspelers (met uitzondering van de arme Tim) komen bij elkaar en het kan niet anders dan dat dit leidt tot een catastrofe.....menselijk, dan wel robotisch.

wordt vervolgd op L-13       

E-mailen
Map
Info