Ideemachine.nl
                                                                                                 

80 Dagen, Een Inleiding.


Beste lezer, het is mij duidelijk dat alle zinnen of samen voegsels van woorden in de loop van de tijd wellicht ooit één keer al zijn beschreven. Er is immers zoveel te vertellen geweest, van onverwachte menselijke of Goddelijke belevenissen, wrede dan wel lieftallige gebeurtenissen of kronkelige gedachten, dat niets - wat nog de moeite waard is - moet zijn achtergebleven. Alles wat na het nu komt - en echt van belang is - is de toekomst en normaliter kunnen we slechts gissen naar die komende gebeurtenissen. Toch moet ik melden dat dit gegeven - in dit specifieke geval - niet opgaat. Voor u verschijnt in de komende hoofdstukken een dagboek uit het jaar 2873, werkelijk gebeurt, maar vraag me niet hoe dat mogelijk is. Er zijn mysteries die nooit kunnen worden opgehelderd of slechts ten dele worden verklaard. Net zoiets als perron 9-3/4 uit de boeken van Harry Potter, wat trouwens geheel flauwekul is, maar dat ter zijde. 

Zoals ik al eerder heb gemeld, kwam ik vorig jaar per toeval een boek tegen - in een schimmige boekenverkoopplaats te Antwerpen - een boek wat feitelijk niet bestond. "De Necronomicon", een duister boek, welke inhoud het beste voor altijd verborgen moet blijven. Natuurlijk kon ik het niet laten om terug te keren en al schuifelend door de natte straten van de oude binnenstad op een evenzo natte herfstdag in oktober, verscheen voor mij wederom de bekende voordeur, welke mij destijds dat verderfelijke boek in mijn handen bracht. 

De zware deur gemaakt van eeuwenoude olijfbomen droeg nog steeds het piepkleine bordje; "Boeken van Mystiek en hoger". De meeste onwetenden zouden deze deur, hoewel de vormen van hout-kronkels als een prachtig mozaïek - zonder scheuren of gaten - in elkaar pasten, achteloos voorbij lopen. En dat is niet zo vreemd nu de  woorden waren opgesteld in het oud Indiase Sanskriet. Ik begrijp dat veel lezers graag het exacte adres willen horen, maar dat mag ik niet. Hoe dan ook, weer binnentredend in de kraakheldere zaal met boeken, papyrussen en manuscripten tot aan het plafond, begon ik mijn zoektocht wederom zonder dat iemand mij lastig viel. Als eerste wendde ik mij naar de afdeling; middeleeuwse gedichten, maar dat leverde mij niets meer op dan een bijna vervallen schrijfsel van Jeanne D'Arc. Het was me echter te kostbaar om het aan te schaffen. Enigszins teleurgesteld slenterde ik door totdat mijn oog viel op een stapeltje boeken met lichte waterschade. Het geheel, een torentje van dertien boeken, stond een beetje verdekt achter een pilaar en zou mij nooit hebben geïnteresseerd, als het bovenste boek niet van de stapel af was gevallen en wel zonder enige zichtbare oorzaak. Toen ik het boek oppakte en weer terug wilde leggen, zag ik een opmerkelijk detail op de kaft. Het was het jaartal 2873. Op zich niets bijzonders voor een fantasie of science fictionboek, maar dat zou het boek - hier in deze boekhandel - wel tot een uitzondering of vergissing hebben gemaakt. De wens om het te openen, de nieuwsgierigheid van een schrijver, zeg maar, werd ondragelijk vanwege de uitzonderlijke omslag. Een afbeelding van een robot met op de achtergrond diverse architectonische gebouwen, welke ik nog nooit had gezien. Bij het openen zag ik meteen dat het een dagboek betrof. De eerste zinnen van het voorwoord raakten mij meteen. 

Ik zal het voorwoord hieronder plaatsen.

Beste mens, voor u ligt mijn robotische dagboek. Mijn naam is Mio-9-X. Als u het leest, bent u een mens die vrijwel zeker - in het jaar 2873 - dood zal zijn. Het dagboek is echter juist bedoelt voor de vroegere mensheid, dit om te weten hoe de werelden in het vernoemde jaartal, zullen zijn. Vraag mij niet hoe dit mogelijk is, u zult de techniek toch niet begrijpen. Het is niet mijn bedoeling geweest om een poging te ondernemen die werelden alsnog te veranderen. Het is louter bedoeld om weer te geven dat avontuurlijke verhalen ook in toekomst nog steeds tot een mogelijkheid behoren. Wellicht bemoedigt het een individuele mens om zijn of haar lees-luiheid te bestrijden en daarmee de achteruitgang van het menselijke brein evenzo achter zich te laten. Maar....het is ook een aanmoediging voor schrijvers om - ondanks dat alles in uw tijd ooit al is beschreven - te blijven geloven in de komst van uitzonderlijke nieuwe verhalen en buitengewone vertelsels. 

Het is uiteraard mijn taak geworden om het dagboek onder de mensheid te delen. Wat u ermee doet is iets wat u zelf aangaat. Mocht u het gaan lezen, er zal worden verteld over een robot met een opdracht, een reis langs de Aarde, het zonnestelsel en de Exo-Planeet Teegarden B in het jaar 2873, een avontuur met gevaar en een bijzondere afloop.  

Verwondert u,       

Gegroet, de schrijver.

E-mailen
Map
Info